⚠️ Pilne! Mentzen nie wytrzymał. Dzieci zabrano do domu dziecka po kłótni z rzeczniczką 🔥 Sąd mówi o przemocy państwa ⬇️
Są momenty, w których państwo przestaje chronić rodzinę i zaczyna ją tresować. Wtedy nie liczy się już dziecko. Liczy się urząd, ambicja i urażona duma.
Sławomir Mentzen ogłosił zbiórkę podpisów pod odwołaniem Moniki Hornej-Cieślak ze stanowiska Rzecznika Praw Dziecka. Powód jest prosty i przerażający. Po ulicznym incydencie na warszawskiej Białołęce trzylatek i czterolatek trafili do placówki. Matka szarpnęła dziecko i krzyknęła, gdy maluch wbiegł na jezdnię. Rzeczniczka zwróciła uwagę. Padły wulgaryzmy. A potem ruszyła machina, której nie zatrzymała ani pierwsza ocena policji, ani kurator, ani wcześniejsze stanowisko sądu.
To jest sedno sprawy. Nie to, czy matka miała piękny język. Nie to, czy ktoś lubi Mentzena. Sedno jest takie: urząd, który ma stać po stronie dziecka, potrafi zamienić kłótnię na chodniku w rozbicie domu. Dzieci zabrano rodzicom bez wcześniejszego orzeczenia sądu o odebraniu. Zakaz zbliżania się. Nakaz opuszczenia mieszkania. Placówka. Trauma, której trzy- i czterolatek nie nazwie słowami, ale zapamięta ciałem.
A argumenty? Sąd rodzinny nie zostawił na nich suchej nitki. Dwie zamknięte butelki piwa w mieszkaniu nazwał chybionymi i wręcz absurdalnymi. Przypomniał, że rodziców nie zastano pijanych, a legalny alkohol w szafce nie może być pretekstem do odbierania dzieci, bo wtedy trzeba by zabierać je z tysięcy warszawskich domów. Przeszłość karna ojca? Odbył karę. Nie był skazany za przestępstwa przeciwko rodzinie. I nagle to ma być powód, by wyrwać maluchy z ramion matki.
Najmocniejsze zdanie nie padło z mównicy. Padło z uzasadnienia sądu. Działania mogą nosić wyraźne znamiona przemocy instytucjonalnej. Machina państwowa została uruchomiona w sposób rażąco nieproporcjonalny. Sąd wskazał też, że mogło dojść do wykorzystania autorytetu urzędu po osobistym poczuciu urazy. Potem nakazał natychmiastowy powrót dzieci do domu.
Tu kończy się propaganda i zaczyna konserwatywna zasada, której nie da się oszukać nowomową. Rodzina jest pierwsza. Państwo wchodzi do domu dopiero wtedy, gdy dziecko naprawdę jest w niebezpieczeństwie, nie wtedy, gdy urzędnik poczuł się obrażony. Krzyk matki, która wyrywa dziecko z jezdni, to nie to samo co systematyczne znęcanie. Kto tego nie odróżnia, nie powinien decydować o losie cudzych dzieci.
Psychologia tej władzy jest stara jak PRL. Najpierw moralny szantaż: „chronimy dzieci”. Potem presja na służby. Potem fakt dokonany. Na końcu oświadczenie, że to była przemoc, a kto pyta o proporcję, ten „marginalizuje krzywdę”. Tak się łamie kręgosłup zwykłych ludzi. Bo po takiej lekcji matka na ulicy będzie się bała nie tylko samochodu. Będzie się bała każdego, kto ma legitymację i poczucie misji.
Mentzen mówi wprost: do dymisji. PiS i Rozwój Plus zapowiadają wnioski o odwołanie. To nie jest kaprys opozycji. To test, czy w Polsce urząd jeszcze służy dziecku, czy już tylko sobie. Jeśli po wyroku sądu o przemocy instytucjonalnej rzeczniczka ma zostać na stanowisku, to sygnał dla każdej rodziny jest jasny: wasz dom jest na kredyt. Państwo może wejść po kłótni, po dwóch piwach, po starym wyroku, po tym, że ktoś nie schylił głowy.
Nie zostawiajcie tego w ciszy. Jeśli jesteście rodzicami, jeśli pamiętacie, czym jest krzyk ze strachu, a nie z nienawiści — zostawcie LIKE. Wyślijcie to dalej. Niech zobaczą to ci, którzy jeszcze wierzą, że „dobry urząd nigdy nie skrzywdzi”. Skrzywdził. Sąd to napisał. Dzieci wróciły do domu, ale pytanie zostało: ile rodzin nie ma głosu, adwokata i nagłośnienia?
Podaj dalej. Nie dla partii. Dla zasady. Dziecko nie jest narzędziem urzędu. Rodzina nie jest własnością państwa.
#Mentzen, #RPD, #Rodzina, #Polska, #Dzieci
Opracowanie: Udostepnijto.pl Źródła: wpis Sławomira Mentzena / Konfederacja z 23.09.2026; publikacja Zero.pl o sprawie z Białołęki; uzasadnienie sądu rodzinnego relacjonowane przez media; stanowiska PiS i Rozwoju Plus; oświadczenie Moniki Hornej-Cieślak; relacje Radio ZET, TVN24, Onet, Fakt, Do Rzeczy, Niedziela.pl.
